بهترین متدهای تدریس ریدینگ (Reading) در کلاس

تدریسreading

در این مقاله یک برنامه را توصیف می کنیم که می تواند به عنوان بهترین متدهای تدریس ریدینگ استفاده شود.

اهداف این برنامه آن است که دانش آموزان بتوانند ساختار یک متن خاص را فهمیده، نکته اصلی را در متن پیدا کرده، واژگان جدید یاد بگیرند و راهبردهای خواندن موثر را برای گسترش یادگیری خود بیاموزند.

این مقاله، در ابتدای کار به منظور کمک و راهنمایی معلم برای تعاملات کلاس درس و همکاری بین معلمان و دانش آموز تهیه شده است. 

اما به تدریج نقش معلم را کم رنگ تر می کند تا او بتواند بروی مستقل شدن دانش آموزان تمرکز کند.

همانطور که بعضی از دانش آموزان هنگام صحبت کردن خجالت می کشند و از اشتباه کردن در مقابل کلاس یا دوستان خود ترس دارند، تمام فعالیت ها در مراحل اولیه بصورت کلاسی، گروهی و بحث های دو نفره برای کاهش اضطراب آن ها انجام می شود.

مواد آموزشی مورد استفاده در این برنامه مقاله هایی از روزنامه های طبقه بندی شده برای افراد غیر انگلیسی زبان و دانشجویان زبان انگلیسی است.

متن های چاپ شده روی صفحه های بزرگ برای تمام فعالیت های کلاس مورد استفاده قرار می گیرند و جزوه ها برای فعالیت های گروهی، دونفره و یا مستقل در اختیار دانش آموزان قرار می گیرند.

فعالیت های پیش از خواندن ریدینگ Reading:

تعیین هدف یادگیری خواندن انگلیسی:

ابتدا، معلم هدف خواندن (Reading) انگلیسی را برای دانش آموزان روشن می کند.

هدف از خواندن Reading باید رسیدن به موضوع کلی متن، یادگیری اطلاعات جدید، یادگیری برخی از واژگان و آشنا شدن با سبک و شیوه مقاله های خبری باشد.

سپس معلم روش های خواندن ریدینگ را که برای خواندن مقالات، روزنامه ها و رسیدن به هدف فوق لازم است، معرفی می کند.

ازجمله: سطحی خواندن (skimming)، مطالعه دقیق (scanning) و در نهایت پایان دادن به ریدینگ و نتیجه گیری.

این روش ها به دانش آموزان در انتخاب سبک خواندن ریدینگ مناسب برای یک موضوع خاص و همچنین دستیابی به مهارت های لازم برای مقابله با واژگان نا آشنا بدون نیاز به لغت نامه ها (dictionaries) کمک می کند.

مطرح کردن سوالاتی به صورت نشانه ( برای کل کلاس):

معلم سوالاتی را مطرح می کند تا به خوانندگان انگیزه و هیجان بدهد و اطلاعات پیش زمینه آن ها را به کار بگیرد.

برای مثال:

چگونه شما به محل کار یا مدرسه می روید؟ (با اتوبوس، مترو، قطار، دوچرخه، و یا پیاده؟)

چه مدت طول می کشد تا شما به محل کار یا مدرسه برسید؟ (کمتر از ۳۰ دقیقه، یک ساعت یا بیشتر؟)

شما معمولا در اتوبوس، مترو، یا قطار چه کار می کنید؟ (کتاب خواندن، خوابیدن، یا هیچ کار؟)

شما کجا انگلیسی مطالعه می کنید؟ (در مدرسه، کتابخانه، خانه، دفتر کار، قطار یا جاهای دیگر؟)

پیش بینی کردن واقیع اتفاق افتاده در متن ریدینگ (برای کل کلاس):

معلم در این مرحله فقط عنوان متن و یا در صورت وجود عکس مربوط به متن را نشان می دهد و از دانش آموزان می خواهد موضوع متن را بر اساس پرسش های قبلی، اطلاعات گذشته و عنوان مطلب پیش بینی کنند.

براساس حدس و پیش بینی های دانش آموز، چند پرسش توسط معلم پاسخ داده می شود تا در هنگام خواندن متن روی نکته اصلی تمرکز کند.

سوالاتی مانند این ممکن است پرسیده شود:

این اتفاق چیست؟

چه زمانی رخ داده است؟

کجا رخ داده است؟ چه کسی در این اتفاق شرکت داشته؟

این اتفاق چگونه رخ داده؟

چرا این اتفاق رخ داده؟

سپس، معلم از زبان آموزان می خواهد که سبک زبان و ساختار متن را پیش بینی کنند.

تعاملات شفاهی با معلم و هم کلاسی ها می تواند به خواندن و به اشتراک گذاری دانش و اطلاعات قبلی کمک کند.

مطالعه سطحی متن ریدینگ (به صورت گروهی):

تدریس ریدینگ

در این مرحله، معلم کل متن را در یک برگه بزرگ چاپ شده روی تخته نشان می دهد.

ابتدا مدل هایی را برای کمک به خواندن دانش آموز طراحی می کند.

پس از مدل سازی، از دانش آموز سوالاتی می پرسد نظیر:

متن درباره چیست؟

چگونه در مورد موضوع متن بفهمیم؟

هدف این نوع متن چیست؟ (به عنوان مثال برای ارائه اطلاعات، برای بازنویسی یک رویداد، توضیح دهید؟)

بعد، معلم از دانش آموزان می خواهد که در مورد سوالات فوق در گروه ها بحث کنند.

گفتگو با هم کلاسی ها و معلمان در این مرحله می تواند اطلاعات عمومی را در مورد موضوع و ساختار متن ارائه دهد و دانش آموزان می توانند در مورد موضوع متن پیش بینی کنند.

مطالعه ی دقیق متن ریدینگ (در گروه ها):

اسکن کردن متن برای یافتن اطلاعات مناسب در متن ارائه شده است که برای بهتر درک کردن مطالب ضروری است.

با این تمرین، دانش آموزان ممکن است بتوانند اطلاعات خاصی در مورد موضوع متن پیدا کنند.

برای کمک به این کار، معلم می خواهد که به سوالات طراحی شده در مورد پیش بینی و حدس متن پاسخ دهند، سپس پاسخ ها را روی تخته می نویسد و پاسخ های پرسش ها را تایید و یا رد می کند.

تقسیم کردن یک متن در گروه ها:

معلم جزوه هایی را آماده می کند و متن آن را به بخش هایی تقسیم می کند، هر بخش را به یک گروه اختصاص می دهد و از دانش آموزان می خواهد متن ها را خلاصه کنند.

پس از پایان خلاصه متون، دانش آموزان خلاصه های خود را به گروه های دیگر ارائه می دهند.

این فعالیت باعث می شود دانش آموزان جزئیات بیشتری را در هر بخش تجزیه و تحلیل کنند، اطلاعات دقیق تری را بدست آورند، اطلاعات مربوط به بخش ها را ترکیب کرده و موضوع اصلی متن را بیابند.

علاوه بر این، بیان خلاصه ها در کلاس به دانش آموزان این امکان را می دهد تا به زبان انگلیسی صحبت کنند، بنابراین به تقویت مهارت اسپیکینگ آن ها نیز کمک خواهد کرد.

با این کار دانش آموزان قادر به تهیه و به دست آوردن واژگان جدید یا اصطلاحاتی هستند که برای درک متن، قبل از خواندن آن لازم است.

با معرفی و توضیح ویژگی های بالا دانش آموزان قادر به گسترش و ارتباط دانش فعلی خود و به دست آوردن اطلاعات جدید از موضوع خواهند بود.

پیش تدریس لغات مهم ریدینگ:

قبل از اینکه به صورت کامل و دقیق وارد تدریس متن Reading شوید، لغات جدید و مهم آن را که برای درک طلب ریدینگ نیاز است تدریس کنید. 

بنابراین دانش آموزان قادر به خواندن بهتر متن با توجه به لغات و اصطلاحات جدید ریدینگ خواهند شد.

دسته بندی لغات می تواند بر اساس حدس و یا عدم حدس از روی تیترهای متن و یا میزان اهمیت یادگیری برخی از لغات باشد.

فعالیت های در طول خواندن

مهارت ریدینگ

خواندن کلی متن ریدینگ:

این فعالیت دانش آموزان را آگاه می کند که ساختار متن برای نشان دادن نوع و سبک آن چگونه است.

در این مرحله، معلم کلاس را برای گفتگو درباره ویژگی های متن هدایت می کند:

سبک متن (تعریف یک اتفاق در مقاله روزنامه)، هدف متن (برای اطلاع دادن به خوانندگان در مورد رویدادهای مطرح شده که قابل توجه و جالب هستند).

عنوان :داستان را بصورت کوتاه توضیح می دهد.

وقایع منتشر شده: وقایع را به شکل مختصر شرح می دهد.

اتفاقات پس زمینه: آنچه اتفاق افتاده و شرایط آن را توسط کارشناس بازگو می کند.

منابع: نظرات مربوط به وقایع توسط مقامات و متخصصین را معرفی می کند.

در نهایت، معلم دانش آموزان را آگاه می کند که ویژگی های این سبک از زبان به چه صورت است.

با معرفی و توضیح ویژگی های بالا دانش آموزان قادر به گسترش و ارتباط اطلاعات فعلی خود و به دست آوردن اطلاعات جدید از نوع متن است.

توقف و تفکر درباره ریدینگ:

پس از مدل سازی، معلم از دانش آموزان می خواهد که متن را به صورت دو نفره بخوانند.

در هر پاراگراف، دانش آموزان تشویق می شوند تا صحبت کنند و درباره آنچه که مرور کرده اند گفتگو کنند و آن را تفسیر نمایند، نکات اصلی را تشخیص دهند و سوالاتی را بصورت دو نفره از یکدیگر بپرسند.

این فعالیت به دانش آموزان فرصت بیشتری برای تمرین گوش دادن و صحبت کردن می دهد و به آن ها کمک می کند تا دانش زمینه ای خود را در رابطه با موضوع به کار بیاندازند و آن ها را با اطلاعات جدید مرتبط کرده و درک خود را از متن بیان کنند.

آموزش متقابل:

در این مرحله کل کلاس باید در یک بحث مشارکت داشته باشند تا پرسش هایی را مطرح کنند، خلاصه گویی کنند، حدس بزنند و پیش بینی کنند و مطلب را توضیح بدهند.

این کار برای روشن شدن هدف ریدینگ، توجه کردن، فعال کردن دوباره اطلاعات قبلی و همچنین برای ارزیابی محتوا، نظارت بر پیش بینی ها و حدس و گمان ها و در نهایت رسیدن به نتیجه گیری است.

معلم می تواند برعملکرد دانش آموزان نظارت داشته باشد و تأیید کند که دانش آموزان قادر به استفاده از واژگان جدید، بیان نظرات و تشخیص مفاهیم کلی و پیوند دادن آن ها هستند.

پیدا کردن نکته اصلی:

معلم از دانش آموزان می خواهد که نکته اصلی را در پاراگراف یا متن کامل پیدا کنند.

این فعالیت برای شناسایی و تشخیص قسمت های مهم از قسمت های دیگر در متن، خلاصه مفاهیم، درک مطلب و مرور کارهای قبلی است.

دانش آموزان می توانند با به اشتراک گذاشتن نظرات خود با همکلاسی ها از اشتباه در فهم موضوع جلوگیری کنند.

کلمات نشانه:

کلمات نشانه برای نشان دادن یک الگوی خاص در متن استفاده می شوند.

عملکرد آن ها در متن به دانش آموزان آموزش داده می شود.

به عنوان مثال، ‘so’ یک علت و اثر و نتیجه را نشان می دهد، و ‘after’ نشان دهنده توالی و دنباله اتفاقات در متن است.

آموزش این کلمات و عملکرد آن ها ممکن است به خوانندگان متن، ایده های جدید و متفاوتی را برای نزدیک شدن به موضوع بدهد.

کلمات کلیدی:

معلم از دانش آموزان می خواهد تا کلمات کلیدی را برای تشخیص کلمات مهم از کلمات کم اهمیت تر در متن شناسایی کنند.

از دانش آموزان خواسته می شود تا با پرسش از آن ها کلمات را تشخیص دهند:

این اتفاق چه بوده است؟

چه وقتی این رویداد رخ داده؟

کجا رخ داده؟

چه کسی دراین رویداد شرکت داشته است؟

این رویداد چگونه رخ داده؟

چرا این اتفاق رخ داده است؟

ایجاد بانک اطلاعات:

نشانه های گفتاری و نوشتاری که مفید و مهم هستند و یا زیاد تکرار می شوند باید بصورت بانک اطلاعاتی فردی یا کلاسی جمع آوری شوند تا به توسعه واژگان دانش آموزان کمک کنند.

نوشتن این کلمات بر روی یک برگه روی دیوار یا دفترچه یادداشت دانش آموزان، به بهبود مهارت ریدینگ کمک می کند.

فعالیت های پس از خواندن Reading:

مهارت خواندن به زبان انگلیسی

سوالات درک مطلب:

این سوالات از دانش آموزان پرسیده می شود تا درک خود را از محتوا و موضوع کلی متن بیان کنند.

پرسشنامه ها حاوی پرسش های گوناگون برای هر دانش آموز بصورت جداگانه فراهم می شود.

پس از آنکه دانش آموزان این تمرین را تکمیل می کنند، معلم پاسخ های آن ها را در کلاس بررسی می کند تا درک آن ها را از موضوع، قبل از رفتن به تمرین بعدی بسنجد.

اطلاعات جمع آوری شده دراین مرحله نه تنها برای پیدا کردن مهارت زبان آموزان استفاده می شود بلکه برای نشان دادن پیشرفت آن ها نسبت به شرکت کنندگان مختلف نیز بکار می رود.

معلم می تواند با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده در این مرحله، برنامه درسی را در دوره آینده بهبود بخشد.

مقایسه نظرات:

جداولی به دانش آموزان ارائه می شود تا سوالات خود را از همکلاسی ها بپرسند و پاسخ ها را پر کنند.

دانش آموزان با پرسش، کنفرانس دادن و به اشتراک گذاشتن جواب های خود با همکلاسی ها، می توانند گوش دادن، صحبت کردن و نوشتن را تمرین کنند و تجربه های شخصی خود را در رابطه با موضوع در میان بگذارند.

بحث و گفتگو:

بحث در مورد موضوع به خوانندگان کمک می کند تا با تجربه های شخصی خود با موضوع ارتباط برقرار کنند.

پاسخ ها در متن وجود ندارد، بنابراین، دانش آموزان باید درمورد نظرات خود در رابطه با موضوع فکر کنند.

خلاصه:

پس از پایان برنامه، انتظار می رود دانش آموزان بتوانند بدون نیاز به لغت نامه مطالب روزنامه ها و موضوعات مشابه را بخوانند و موضوع آن ها را درک کنند. این فعالیت ها به دانش آموزان کمک می کند تا روی مطالب نوشته شده تفکر کنند و دراین مهارت به سطح پیشرفته ای دست یابند.

 

(پیشنهادی)  مهارت ریدینگ (Reading) در کودکان و پیشرفت آن ها در این مهارت

درباره نویسنده

مطالب مرتبط